ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ - ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010

φιλανθρωπικό τουρνουά ποδοσφαίρου στο Δήμο Ωλένης

το Δ.Σ. του  Πανωλενιακού σε συνεργασία με τον Δήμο Ωλένης,  διοργανώνει φιλανθρωπικό τουρνουά ποδοσφαίρου στην μνήμη του πρώην παίκτη της ομάδας  Μάνθου Παναγόπουλου. ο οποίος 
έφυγε πρόωρα από την ζωή,αφήνοντας πίσω του σύζυγο και δυο μικρά παιδιά.
το τουρνουά γίνετε με την  συμμετοχή των ποδοσφαιρικών ομάδων του Αστέρα Αμαλιάδας, του Π.Φ.Ο. Πανόπουλου και φυσικά του Πανωλενιακού. τα έσοδά   θα δοθούν στην οικογένεια του Μάνθου Παναγόπουλου. Για το σκοπό  αυτό το Δ.Σ. του Πανωλενιακού, καλεί τους φιλάθλους της περιοχης  να παραστούν  , ώστε να βοηθήσουν την οικογένεια του ποδοσφαιριστή αυτές τις άγιες μέρες

έναρξη φιλανθρωπικού τουρνουά την μεγάλη τετάρτη στις  4.30 μ.μ. 

Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

ΣΤΕΡΝΟ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟΝ «ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ»


Όλη  η πόλη του Πύργου υποκλίνεται σεμνά μπροστά στο «φευγιό»  του   Λάμπη Αλεξανδρόπουλου. Του Ανθρώπου, του Αντιστασιακού, του Αριστερού   με το Α κεφαλαίο.
 Η γενιά της Εθνικής Αντίστασης , το φιλειρηνικό κίνημα , ο καλλιτεχνικός κόσμος και  το λαϊκό κίνημα , τουλάχιστον σε επίπεδο νομού, από χθες γίνονται φτωχότερα.. Ο εκλιπών, αγωνιστής και ευγενής καθ΄ όλη την διάρκεια της ζωής του,  αφήνει πρώτα-πρώτα  ένα τεράστιο κενό στον δημοκρατικό κόσμο. Πρωτοπόρος , « ένας από τους ορθοστατούντες   και ορθοβαδίζοντες» , είναι ταυτόχρονα  και βαθύτατα ανθρώπινος . Αφήνει μια βαθιά θλίψη σε όσους είχαμε την τιμή να τον έχουμε μέσα μας σαν οικείο μας άτομο . Μία θλίψη που ενώ θα μπορούσαμε να πούμε περισσότερα , δεν τα είπαμε. Η απουσία του  οπωσδήποτε θα είναι δυσαναπλήρωτη.   



"ΠΕΛΟΠΟΝΗΣΟΣ 1944. ΟΜΑΔΑ ΕΦΙΠΠΟΥ ΟΥΛΑΜΟΥ ΤΗΣ ΙΙΙ ΜΕΡΑΡΡΧΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΑΣ. ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ (ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΧΩΡΗΣΕ ΣΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ).ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ,2. ΝΙΚΟΣ ΑΧΤΥΠΗΣ, 3.ΜΠΑΜΠΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ (ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ), 4.ΗΛΙΑΣ ΓΟΥΡΕΛΗΣ (ΣΙΜΟΣ), 5.ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΜΠΕΛΑΣ (ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ).

 Για τον Λάμπη τον Αλεξανδρόπουλο θα μιλήσει, αυτές τις μέρες ,  όλος ο λαός της  Ηλεία. Άλλωστε οι αγώνες του ήταν  «για όλου του κόσμου το ψωμί,  το φως και το τραγούδι». Εθνική Αντίσταση (ΕΠΟΝ,  έφιππος του ΕΛΑΣ), λαμβάνει μέρος σε πολλές μάχες ενάντια στους ξένους  κατακτητές  Ιταλούς , Γερμανούς , Άγγλους  ( Χαλανδρίτσας , Πύργου, Πούσι, Στρέζοβας κτλ ). Ακολουθούν, μετά το 1949, οι   φυλακίσεις και οι  εξορίες , που με κάποια διαλείμματα  συμπληρώνουν 17 χρόνια στους ώμους του .  Κόρινθος , Κέρκυρα , Λέρος, Γυάρος είναι οι τόποι που ο Λάμπης εκτοπίστηκε λόγω των πολιτικών του φρονημάτων και του αγώνα του για  «ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ».
 Στους μαρτυρικούς τόπους  βρέθηκε μαζί με τον Γιάννη Ρίτσο, τον Μάνο Κατράκη , τον Μενέλαο Λουντέμη , τον Νίκο Καρούζο, τον Χαρίλαο Φλωράκη κ.τλ.  .
  Ο Λάμπης σαν εικαστικός σκάλιζε πάνω σε ξύλο ή ζωγράφιζε κρυφά . Τα έργα του εμπνευσμένα από την ζωή του στρατοπέδου και τις συνθήκες διαβίωσης των εξόριστων ή των φυλακισμένων . Ο Ρίτσος πήγαινε από δίπλα του και παρατηρούσε το έργο. Πολλά από αυτά κατάφερε και τα πέρασε έξω από τα σύρματα .
 Στη Λέρο φτιάχνει  κρυφά σκάκι . « Έφτιαξα σκάκι. Τον  ένα στρατό τον καλλιτέχνησα να είναι πέρσες και τον άλλο να είναι έλληνες . Για βασιλιά και για βασίλισσα  στους έλληνες  έφτιαξα τον Κολοκοτρώνη και την Μπουμπουλίνα» , μου είχε πει όταν τον είχα επισκεφτεί  στο σπίτι του, προκειμένου να του πάρω συνέντευξη με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου.
 Η 21η Απρίλη 1967  βρίσκει τους δημοκράτες του Πύργου «στον ύπνο». Ο Λάμπης στέλεχος της ΕΔΑ ( το κόμμα του το ΚΚΕ ) στην παρανομία .

" ΈΡΓΟ ΤΟΥ ΛΑΜΠΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ" 


 Να πως μου περιγράφει στις 17 .11. 2003 τα γεγονότα
   « Τα γραφεία της ΕΔΑ στον Πύργο ήταν στη γωνία των οδών 28ης Οκτωβρίου και Μιαούλη . Επειδή το εργαστήρι μου το είχα στην Αρχαία Ολυμπία αλλά και επειδή έπρεπε κάποιος να ανοίγει τα γραφεία της ΕΔΑ εκεί είχα φέρει και κάποιες δουλείες μου .   Πήγα να ανοίξω τα γραφεία . Σε λίγο να σου και φτάνουν ο διοικητής Ασφαλείας ο Ευσταθίου και ο ταγματάρχης Καπένης με κάμποσους χωροφύλακες. Εκείνη την εποχή είχε πει η κυβέρνηση ότι θα έκαναν έλεγχο στα οικονομικά των κομμάτων .Όταν τους είδα νόμισα ότι ήρθαν γι αυτό τον σκοπό. Τους ζήτησα χαρτί εισαγγελέα. Χασκογέλασαν χαιρέκακα και άρχισαν να με σπρώχνουν προς την σκάλα. Στις σκάλες όπως με κατέβαζαν συναντάμε τον Βασίλη και τον Γιάννη Μιχαλόπουλο απο το χωριό Αρβανίτη , να ανεβαίνουν στα γραφεία της ΕΔΑ. Τους ρωτάει ο Καπένης που πάνε και αυτοί ανυποψίαστοι του λένε την αλήθεια . Συλλαμβάνουν και τους δύο και μας οδηγούν στο σχολείο των Αρρένων . Σε λίγο έφεραν το Νίκο Δημητρακόπουλο και το Πικιά. Ένας σκοπός είχε ένα ραδιόφωνο. Από κει μάθαμε για το στρατιωτικό πραξικόπημα. Μετά από λίγες μέρες μας πήγαν στο Κατάκολο και από κει με αρματαγωγό μας πήγαν στην Γυάρο.»
Επιστρέφει στον Πύργο το καλοκαίρι του  1971. Λίγο πριν έχουν επιστρέψει οι 4 αδερφοί Δημητρακόπουλοι , τα δύο αδέρφια του Λάμπη και οι αδερφοί Μιχαλόπουλοι μαζί με τα παιδιά τους .
 Λίγο πριν τις μέρες του Πολυτεχνείου επιστρέφει από την Αθήνα όπου είχε περάσει στην παρανομία . Αναφέρει για τις μέρες που βίωσε τότε ο Πύργος .
«Εκείνο το διάστημα είχα επιστρέψει στον Πύργο .Μάθαμε τα γεγονότα. Όπως μετά από λίγο μάθαμε για το θάνατο του Βασίλη Φάμελου. Πήγα στο σπίτι του που ήταν κάτω από το Επαρχείο. Σε όλα τα στενά υπήρχαν χωροφύλακες . Ήρθε ο νεκρός . Όλα τα έσκιαζε ο φόβος . Πήραμε το παλικάρι στον ώμο και τον πήγαμε στο Καταράχι. Η νεκρώσιμος ακολουθία έγινε στα σύντομα . Θυμάμαι τον παπά που έτρεμε . Ενταφιάσαμε το νεκρό μας και φύγαμε…».              
 Είχα την μεγάλη τιμή να  μάθω το όνομα Λάμπης Αλεξανδρόπουλος , πριν ακόμα  δω τον ίδιο. Ήταν το  1949  στις φυλακές της Κορίνθου μαζί με τον παππού μου τον Γιώργη Αναστασόπουλο (νωματάρχη).Μεγαλώνοντας , σποραδικά άκουγα και κάποια ονόματα συγκροτουμένων του παππού. Με τις πρώτες εκλογές της μεταπολίτευσης έρχεται στο χωρίο μου την Αγία Άννα , ένα κλιμάκιο υποψηφίων  με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ . Ένας εξ αυτών αναζητά τον Γιώργη Αναστασόπουλο. Έρχεται.
- Γιώργη . Είμαι ο Λάμπης ο Αλεξανδρόπουλος . Ήμουν  ο μικρότερος της παρέας στις φυλακές της Κορίνθου.
Έπεσε ο  ένας στην αγκαλιά του άλλου σαν να έσμιξαν δύο βουνά. Έκλαψαν σαν μικρά παιδιά . Μετά εμείς μάθαμε ότι τότε ο Λάμπης ήταν μόλις 17 ετών ….. 
  « Στην Κόρινθο κοιμόταν όλοι οι μελλοθάνατοι κάτω , σε μια μεγάλη αίθουσα. Είχαμε πιάσει τοίχο – τοίχο .Στην μέση ήταν μια ξυλοκατασκευή  από σανίδες σε  σχήμα Π. Όταν έπαιρναν κάποιον για …βόλτα ,μετά έφερναν και έριχναν πάνω στις σανίδες τα ρούχα του…» μου είπε σε μια από τις τελευταίες μας κουβέντες .
 Τιμή και δόξα στον αγωνιστή , στον άνθρωπο ΛΑΜΠΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟ
Οι αγώνες σου , η ζωή σου,  φάρος ελπίδας στις νέες γενιές .
   
  


                                                    30 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010

                                                ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010

δεν θέλουν να αφήσουν να χαθεί ο τόπος τους


Λένε πως ένας λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του  δεν έχει ταυτότητα και γρήγορα θα εξαφανιστεί  …Όταν δεν γνωρίζει τις παραδόσεις του, τα ήθη κ τα έθιμα των προγονών του θα σβηστεί από τον χάρτη.
Μερικά περιοδικά, εφημεριδες και ιστολόγοι  του τόπου μας όπως:Η ΔΙΒΡΗ, Η ΦΟΛΟΗ, ΤΟ ΟΡΟΠΕΔΙΟ, Η ΑΓΙΑΝΑΝΝΑ , , ΤΑ ΝΕΑ ΠΗΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΩΛΕΝΗΣ, Η ΠΕΡΣΑΙΝΑ…το www.antroni.gr  ,www.oreini-ileia.blogspot.com   κτλ δυστυχώς λίγα, προσπαθούν να κρατήσουν ως τις μέρες μας αναλλοίωτη την ιστορία, την παράδοση και τα έθιμα της Ορεινής  Ηλείας.
Τον αγαπάμε αυτόν τον τόπο, που σύμφωνα με τις καιρικές συνθήκες φοράει διαφορετικούς πολύχρωμους μανδύες γεμάτους από τα εκάστοτε χρώματα της Φύσης, αφουγκραζόμαστε τον παλμό του.
Μία περιοχή όμορφη και δύσκολη με ανθρώπους που ζυμώθηκαν με τον περιβάλλον τους και σχεδόν έγιναν ίδιοι με αυτό , περήφανοι , δίκαιοι. και απλοί που δεν θέλουν να αφήσουν να χαθεί τόσο εύκολα από τον χάρτη ο τόπος τους, όπως θέλουν τα πεδινά κέντρα εξουσίας.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010

Καταναλώνω άρα…υπάρχω !


Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Αφορμή μου δίνουν πρόσφατες καταγγελίες καταναλωτών που βρέθηκαν να «χρωστούν» εκεί που δεν ήθελαν, να «χρεώνονται» για αγαθά και υπηρεσίες που δεν επιθυμούσαν επειδή υπέκυψαν σε δελεαστικά και παραπλανητικά μηνύματα. Πληρώνουμε ακριβά σε εποχές, μάλιστα, που η μέση ελληνική οικογένεια υποχρεώνεται με τα ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΑ μέτρα να «σφίξει το ζωνάρι» ακόμη περισσότερο.
Η ημέρα του καταναλωτή καθιερώθηκε να είναι η 15η Μαρτίου και θα μου επιτρέψετε παραφράζοντας το σλόγκαν-τίτλο  εκπομπής που έκανα στην ΕΤ – 3  «Επικοινωνώ άρα…υπάρχω »  να τοποθετηθώ σήμερα με έναν επίσης σημειολογικό  τίτλο « καταναλώνω άρα…υπάρχω!…»
Αποτελεί πικρή   διαπίστωση απλών πολιτών αλλά και επιστημόνων της συμπεριφοράς και της κοινωνίας που χρειάζεται να αναδειχθεί ακριβώς επειδή τείνει να περνά απαρατήρητη, ότι η σύγχρονη Μαζική Κοινωνία  ενώ μας αναλώνει την ίδια ακριβώς στιγμή μετουσιώνει σε υποκειμενική δικαίωση που γεμίζει τον μέσο άνθρωπο με ανείπωτη χαρά την ψευδαίσθηση – πόσο αφελείς μπορεί να είμαστε, αλήθεια – ότι υπάρχουμε επειδή… καταναλώνουμε!
Ωθούμεθα συστηματικά και μεθοδικά σε καθημερινή πλέον βάση προς στόχους καταναλωτικούς επειδή  η Μαζική παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών υπαγορεύει αυτήν ακριβώς την συμπεριφορά ίσως μεταξύ άλλων και για να ισορροπήσει ικανοποιητικά την εξίσωση των συναδέλφων της Οικονομικής Επιστήμης που συνίσταται από τις καμπύλες της προσφοράς και της ζήτησης.
Κλασικές ψυχοκοινωνικές  θεωρίες αλλά και  πρόσφατες ερευνητικές προσπάθειες  πιστοποιούν ότι ο σύγχρονος καταναλωτής συχνά, θα έλεγα εξοργιστικά πιο συχνά από ότι θα υπαγόρευαν οι κανόνες της προσφοράς και της ζήτησης, ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙ όχι για να επιβιώσει ικανοποιώντας θεμελιακές ανθρώπινες ανάγκες αλλά για ψυχολογικούς λόγους αντιστάθμισης συναισθημάτων θλίψης, απογοήτευσης, χαμηλής αυτό-εκτίμησης ακόμη και σεξουαλικής αποτυχίας…
Όταν η καταναλωτική  συμπεριφορά φτάνει  στα ακραία όρια  τότε μας προκύπτουν  και καταναγκαστικά σύνδρομα που απολήγουν σε καταναλωτική μανία με στόχο να αντισταθμισθούν αρνητικές ψυχικές καταστάσεις.  Συγκεκριμένα, ο ανασφαλής νεαρός χρειάζεται να αποκτήσει οπωσδήποτε το μαύρο πέτσινο με τα μεταλλικά κουμπιά, ο άνδρας που αγνοεί τα εσώτερα της υψηλής τεχνολογίας αλλά παρά ταύτα – με δανεικά χρήματα και αμέτρητες δόσεις – αποκτά τα πλέον  σύγχρονα επιτεύγματά της που ΔΕΝ του χρειάζονται και η γυναίκα που επιτέλους κάνει προσωπικό της κτήμα μια σειρά από τσάντες και ασορτί γόβες έστω και αν δεν πρόκειται ποτέ να τα χρησιμοποιήσει.
Δεν θα έπρεπε, λοιπόν, ούτε να ακουστεί ως παράξενο ούτε και να μας ξαφνιάσει το γεγονός το ότι ήδη λειτουργούν 400 ειδικά Κέντρα στις ΗΠΑ με προεκτάσεις και στην Ευρώπη για την θεραπεία της καταναλωτικής μανίας που ναι μεν δεν σκοτώνει σώμα και ψυχή όπως τα ναρκωτικά ή το αλκοόλ αλλά σίγουρα «τραυματίζει και μπορεί και να θανατώσει» την οικονομική υπόσταση του ατόμου βυθίζοντάς το στην ανεπιθύμητη χρεοκοπία!
Καθώς η παγκόσμια  οικονομική ύφεση  μαστίζει πλέον οδυνηρά και τον ελληνικό λαό μήπως τελικά το θέμα, ως ουσία προβληματισμού, πρέπει να είναι : «Καταναλώνω άρα.. υπάρχω» ή παρασύρομαι, «υπέρ- καταναλώνω και… παύω να υπάρχω ενώ πιστεύω το ακριβώς αντίθετο;»
Λέτε φίλες και φίλοι η «λύση» να αποδειχθεί ταυτόσημη με την ανέχεια στην οποία θα μας οδηγήσουν τα απίστευτα φορομπηχτικά μέτρα που συζητιούνταν στα ΜΜΕ αλλά από την «αποφράδα» πλέον Παρασκευή 5 Μαρτίου μας τα επέβαλε η Κυβέρνηση;
Πώς θα…καταναλώνουμε χωρίς να…έχουμε;

Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

Οι αναρχικές ιδέες στον Πύργο και την Ηλεία

Από το Ένατο Κεφάλαιο του έργου “Για μια ιστορία του Αναρχικού Κινήματος του Ελλαδικού Χώρου”. Ολόκληρο το έργο δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα http://ngnm.vrahokipos.net
Η εμφάνιση των αναρχικών και επαναστατικών ιδεών στον Πύργο και στη γύρω περιοχή, άρχισε από τη δεκαετία του 1880. Kάτω από την επίδρασή τους, αρκετοί ήσαν οι δυναμικοί και, αρκετές φορές, βίαιοι αγώνες των χωρικών εναντίον των τοκογλύφων, των μεγαλεμπόρων και του κράτους. Τον Μάρτιο του 1885, άρχισε να κυκλοφορεί στον Πύργο η τρισεβδομαδιαία εφημερίδα «Φίλος του Λαού», η οποία ήταν αντίθετη με σχεδόν όλο το τοπικό και γενικότερο πολιτικό φάσμα της εποχής. Καλούσε το λαό να μη τους ψηφίζει και να αντιστέκεται. Στην εφημερίδα δεν αναγραφόταν ο εκδότης ή οι συντάκτες ενώ η διανομή της γινόταν δωρεάν. Το γεγονός αυτό έκανε πολλούς να πιστεύουν ότι η εφημερίδα χρηματοδοτείτο και κυκλοφορούσε από αντιπολιτευόμενους στον τότε πρωθυπουργό Χαρίλαο Τρικούπη κύκλους.


Tον Φεβρουάριο του 1888, στα Λεχαινά Hλείας σημειώθηκε και μια ένοπλη επίθεση ενάντια σε χωροφύλακες. Στη μάχη που ακολούθησε, σκοτώθηκε ο χωρικός, Aθανάσιος Nτούνιας, και τραυματίστηκε άλλος ένας. H χωροφυλακή και το κράτος επέβαλαν καθεστώς τρομοκρατίας στα Λεχαινά και τα γύρω χωριά.


Οι αναρχικές ιδέες ίσως να διαδόθηκαν στην περιοχή του Πύργου και από Ιταλούς εργάτες, οι οποίοι αποτελούσαν σχεδόν την πλειοψηφία των εργατών που κατασκεύασαν το σιδηροδρομικό δίκτυο της Πελοποννήσου (η κατασκευή τελείωσε το 1891). Από διάφορες αναφορές σε εφημερίδες της εποχής, συμπεραίνουμε ότι είχαν σημειωθεί αρκετά εργατικά ατυχήματα, αλλά και ληστείες σε βάρος των Ιταλών εργατών, από Έλληνες κατοίκους της Ηλείας. Μάλιστα, ένας Ιταλός εργάτης δολοφονήθηκε, προφανώς με κίνητρο τη ληστεία, στις 24 Απριλίου 1891.
Στις 10 Οκτωβρίου 1892, ιδρύθηκε στον Πύργο ο πολιτικός και πολιτιστικός σύλλογος «Η Αδελφότης».
Εκείνη την εποχή, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο λαός ήταν η βαριά φορολογία και αρκετές ήταν οι κινήσεις, στάσεις και εξεγέρσεις εναντίον της φορολογίας. Οι κρατικοί εισπράκτορες που περιόδευαν τα χωριά για να συγκεντρώνουν τους φόρους ήταν το φόβητρο των κατοίκων. Η πείνα και η δυστυχία στην Ηλεία είχε φτάσει σε μεγάλο βαθμό, όχι μόνο λόγω της φορολογίας, αλλά και, επίσης, της φτηνής πώλησης της σταφίδας. Στις 16 Φεβρουαρίου και 12 Σεπτεμβρίου 1893, έγιναν μεγάλα και μαχητικά συλλαλητήρια στην πόλη του Πύργου. Στο συλλαλητήριο της 12 Σεπτεμβρίου 1893 εγκρίθηκε ψήφισμα προς τον αντιβασιλέα, το οποίο ανέφερε: α) να ρυθμιστεί νομοθετικά το σταφιδικό ζήτημα γιατί ο λαός της Ηλείας είχε εξαθλιωθεί οικονομικά και βρισκόταν συνεχώς στο χρέος, β) να ανασταλεί η είσπραξη των καθυστερημένων φόρων και να γίνει ενέργεια προς την Εθνική Τράπεζα να αναστείλει τις καταδιώξεις των οφειλετών, γ) να εισακούσει η Τράπεζα τις ευχές του τόπου και δ) να εκλεγεί επιτροπή στην οποία να ανατεθεί η διαβίβαση του ψηφίσματος. Αμέσως μετά ορίστηκε επιτροπή από τους Θαλλή Θεοδωρίδη, Αριστείδη Παναγιωτόπουλο, Νικόλαο Βέργο, Χαράλαμπο Γκάβα και Χρήστο Μαρκόπουλο.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό γεγονός αναφέρει στις 2 Ιουνίου 1893 η εφημερίδα «Παλιγγενεσία», σύμφωνα με το οποίο οι άντρες, για να αποφύγουν την καταδίωξη των φοροεισπρακτόρων, ντύνονταν με γυναικεία ρούχα και πήγαιναν στα κτήματά τους να εργαστούν!
Οι κρατικοί κλητήρες και διάφορα όργανα της τάξης αντιμετωπίζονταν πάντα ως δημόσιος κίνδυνος από το λαό. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1893, σημειώθηκε εγκληματική επίθεση από κλητήρα στον Πύργο, με θύμα το δικηγόρο και συντάκτη της εφημερίδας «Πατρομυνέτα» (η οποία άρχισε να εκδίδεται το 1890), Γκριμούτη. Σύμφωνα με ανταπόκριση της πατρινής εφημερίδας «Πελοπόννησος» στις 22 Σεπτεμβρίου 1893, το όργανο αυτό της τάξης, ο αστυνομικός κλητήρας Σμυρνιώτης, έστησε ενέδρα στο θύμα του και τον τραυμάτισε με μαχαίρι και έπειτα κρύφτηκε στο σπίτι του δημάρχου Κρεστενίτη. Αιτία της επίθεσης ήταν η δήθεν εμπάθεια του θύματος προς την αστυνομική αρχή. Ο Γκριμούτης ήταν έντιμος, αγαθός και αγαπητός στην κοινωνία του Πύργου και η δολοφονία του προκάλεσε μεγάλη αγανάκτηση στους κατοίκους του Πύργου. Η δίκη του δράστη έγινε στις 19 Μαίου 1894 στο Κακουργιοδικείο Πάτρας.
Στις 13 Δεκεμβρίου 1893, στο χωριό Κρεκούκι του Δήμου Ολυμπίων σημειώθηκε συμπλοκή μεταξύ χωρικών και αστυνομικών κλητήρων, με τραυματισμούς και από τα δύο μέρη. Ο νομάρχης Αχαιοήλιδας και ο ανώτερος στρατιωτικός επόπτης πήραν μέτρα για την καταδίωξη των υπευθύνων και την επαναφορά της τάξης.
Όπως είπαμε πριν, στις 12 Σεπτεμβρίου 1893 έγινε στον Πύργο μεγάλο αντιφορολογικό και σταφιδικό συλλαλητήριο και επιδόθηκε στον αντιβασιλέα σχετικό ψήφισμα. Μεταξύ των αιτημάτων ήταν και η αναβολή της συγκέντρωσης των φόρων των οποίων η καταβολή είχε καθυστερήσει. Η προθεσμία καταβολής των φόρων έληγε στις 6 Φεβρουαρίου 1894 και επικρατούσε ανησυχία στους χωρικούς που σκέφτονταν τις ενδεχόμενες καταδιώξεις. Αποφάσισαν, λοιπόν, να κατέβουν στον Πύργο σε ειρηνικό συλλαλητήριο. Το συλλαλητήριο αυτό έγινε στις 16 Φεβρουαρίου 1894, όπου και συντάχτηκαν επιστολές προς τον βασιλιά, ζητώντας του να μεριμνήσει για την αναστολή των φόρων, γιατί μέχρι τότε καμία απόφαση δεν είχε παρθεί για το ζήτημα αυτό. Η επιθυμία τους αυτή ήλπιζαν να πραγματοποιηθεί γιατί δεν απέβλεπε στην κατάργηση των φόρων, αλλά στην αναστολή τους. Τις επιστολές τις υπέγραψαν διάφορα άτομα από όλες τις κομματικές μερίδες.


Η εφημερίδα «Έλεγχος» ανέφερε ότι ο βασιλιάς είχε υποβάλει τις απαραίτητες προτάσεις του για το ζήτημα αυτό, αλλά η κυβέρνηση δεν είχε κάμει τίποτε παραπάνω από μια απλή αναφορά του θέματος στη βουλή. Επίσης, κατά μία πληροφορία, στο συλλαλητήριο αυτό συμμετείχε και η Σοσιαλιστική Aδελφότητα Πάτρας και ανάμεσα στους ομιλητές ήταν και ο αναρχικός Δημήτρης Mπαντούνας.
Τα αγροτικά ζητήματα στην Ηλεία ήσαν την εποχή αυτή τα πιο φλέγοντα. Στις 12 Δεκεμβρίου 1894, έκαναν μεγάλη διαδήλωση στον Πύργο περίπου 300 κάτοικοι της Βαρβάσαινας, οι οποίοι διαδήλωσαν από την κεντρική αγορά προς το Υποταμείο για να διαμαρτυρηθούν για τις συλλήψεις συμπολιτών τους για οφειλές προς το δημόσιο, ζητώντας την αποφυλάκισή τους. Τα γεγονότα αυτά ήσαν επακόλουθα της δυστυχίας και της απόγνωσης των κατοίκων.
Αλλά, παρά το ότι είχαν προηγηθεί αρκετά συλλαλητήρια με ψηφίσματα προς το βασιλιά, το ζήτημα των φόρων εξακολουθούσε να εκκρεμεί. Η κυβέρνηση δεν είχε πάρει καμία διαφωτιστική απόφαση για τους κατοίκους της Ηλείας. Για το λόγο αυτό, στις 14 Δεκεμβρίου 1894, έγινε ένα ακόμα συλλαλητήριο στον Πύργο, με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου. Οι διαδηλωτές ζήτησαν από την κυβέρνηση να πάρει θέση στο ζήτημα της αναβολής της πληρωμής των φόρων προς ανακούφιση των «πεινόντων κατοίκων». Αυτή τη φορά, η κυβέρνηση έδειξε ενδιαφέρον και ο πρωθυπουργός αντάλλαξε πολλά τηλεγραφήματα με το δήμαρχο Πύργου. Το περιεχόμενο, όμως, των τηλεγραφημάτων κρατήθηκε μυστικό από τη δημοσιότητα.
Στις 4 Ιανουαρίου 1895 ακολούθησαν νέα συλλαλητήρια για το σταφιδικό ζήτημα, στα χωριά του Πύργου Κολλύρι και Λαμπέτι. Οι χωρικοί, μαζεύτηκαν με κωδωνοκρουσίες στην αγορά και εκδίωξαν με τη βία τους κυβερνητικούς υπαλλήλους που μετέβησαν εκεί για τη «βεβαίωση του φόρου». Οι υπάλληλοι παραπονέθηκαν στη Νομαρχία Αχαιοήλιδας, δηλώνοντας ότι αδυνατούν να μεταβούν και σε άλλα χωριά επειδή ήταν κοινή απόφαση των σταφιδοπαραγωγών να μη τους δεχτούν. Μετά από όλα αυτά, ο αντιεισαγγελέας Βερούτσος, με τον ανακριτή Σαρρηϊωάννου, πήγαν στο Λαμπέτι και στο Κολλύρι για ανακρίσεις, επειδή η στάση των χωρικών χαρακτηρίστηκε ως «στάση κατά του νόμου». Εξακολούθησε, όμως, να επικρατεί αναβρασμός μεταξύ των κατοίκων των γύρω χωριών και η απόφασή τους ήταν να μην υποκύψουν. Κατά το πρώτο δεκαήμερο του Ιανουαρίου 1895, σημειώθηκε (παροδική) ανατίμηση της σταφίδας. Οι κάτοικοι πανηγύριζαν.
Η εφημερίδα «Παλιγγενεσία» έγραφε πανηγυρικά: «Θαύμα αληθές τελείται εις τας σταφιδοφόρους επαρχίας. Κατά τας ληφθείσας χθες τηλεγραφικάς ειδήσεις ένθα η τιμή της σταφίδος το Σάββατον έκλεισεν εις τας 145-150 δρχ., ήνοιξε χθες εις τας 160 συνεπεία υποταζομένης τιμής εις την αλλοδαπήν και μέχρι της εσπέρας έφθασε τας 190 δρχ. ουδενός προθυμοποιουμένου να πωλήση εις την τιμήν ταύτην…»
Παρ΄ όλα αυτά, όμως, η κρίση της σταφίδας άρχισε να γίνεται όλο και πιο έντονη. Τα χωριά γύρω από τον Πύργο άρχισαν να επαναστατούν. Συνεννοήθηκαν μεταξύ τους και αποφάσισαν να μη δέχονται τους δικαστικούς κλητήρες όταν πήγαιναν να κοινοποιήσουν έστω και ένα απλό δικόγραφο. Το ζήτημα αυτό ανησύχησε περισσότερο τους δανειστές και τους τοκογλύφους. Επίσης, αποφάσισαν να μη δίνουν σταφιδόκαρπο στους δανειστές. Η κατάσταση στην Ηλεία είχε φτάσει στο δυσκολότερο σημείο της. Η δημόσια τάξη διασαλεύτηκε επικίνδυνα. Το όνομα της Ηλείας βρισκόταν καθημερινά στο επίκεντρο των ειδήσεων των αθηναϊκών εφημερίδων όπου άρχισε να… «επισείεται ως απειλήν εις τας όψεις της κυβερνήσεως». Ο λαός δεν κρατιόταν. Δεν μπορούσε πλέον να κάνει υπομονή με την κατάσταση που είχε δημιουργήσει η κρίση της σταφίδας, αλλά περισσότερο η τοκογλυφία.


Η τοπική εφημερίδα «Αυγή», του Κ. Δ. Βαρουξή, υποστήριζε τον αγώνα αυτό, όχι ως αντιπολιτευόμενη, αλλά γιατί ο αγώνας των αγροτών της Ηλείας ήταν δίκαιος. Έγραφε, μεταξύ άλλων: «…ο λαός της Βαρβασαίνης, ο πρωταγωνιστής εις τον κατά της τοκογλυφίας πόλεμον, αναγγέλει μετά σεβασμού προς τις αποφάσεις που τον ώθησαν ουχί αντιπολιτευτικός σκοπός, αλλά πείνα και απόγνωσις. Δεν είναι λοιπόν εχθρός της Κυβερνήσεως. Τουναντίον θέλει να προκαλέση την πρόνοιαν αυτής…»
Η ανυπακοή, η βία και η αντίσταση προς τους εκπρόσωπους του κράτους ήταν καθημερινά, σχεδόν, φαινόμενα αυτήν την εποχή. Ένα σοβαρό επεισόδιο διασάλευσης της τάξης σημειώθηκε στις 7 Μαΐου 1895 στη Γαστούνη, όταν πολίτες επιτέθηκαν εναντίον στρατιωτικής δύναμης για να ελευθερώσουν κάποιο φυγόδικο που είχε συλληφθεί. Οι περισσότεροι από τους πολίτες αυτούς ήσαν συγγενείς του φυγόδικου. Αμέσως ειδοποιήθηκε ο αστυνόμος Αμαλιάδας και έστειλε πέντε άνδρες με τον υπαστυνόμο για να προσφέρει βοήθεια. Οι συγγενείς του φυγόδικου, όμως, αντιστάθηκαν και επιτέθηκαν εναντίον της στρατιωτικής δύναμης και την πολιόρκησαν μέσα στο αστυνομικό τμήμα. Με την κατάσταση αυτή, έφτασε και άλλος αξιωματικός από την Αμαλιάδα με όλη τη στρατιωτική δύναμη, ενώ ειδοποιήθηκαν και τα αστυνομικά τμήματα Μυρτουντίων και Πύργου και έφτασαν προς βοήθεια με όλη τη δύναμη των ανδρών τους. Μετά από όλη αυτή την κινητοποίηση, κατορθώθηκε, τελικά, η απελευθέρωση των πολιορκούμενων από τους συγγενείς του φυγόδικου.
Μετά την αντίσταση των κατοίκων της Ηλείας για το σταφιδικό ζήτημα και τους φόρους, οι δανειστές άρχισαν να υποχωρούν και να συμβιβάζονται. Κάποιοι εμποροδανειστές πρότειναν ένα δίκαιο διακανονισμό των χρεών με τους χρεοφειλέτες. Μια από τις παραχωρήσεις που έκαναν ήταν ότι πλήρωναν τη σταφίδα προς 130 δρχ. (τη χιλιάδα). Επίσης, στο χωριό Κολλύρι, μερικοί δανειστές δέχθηκαν το διακανονισμό με την επιτροπή του χωριού.
Όμως, παρά τις διάφορες συμφωνίες των χωρικών και των σταφιδεμπόρων για την πώληση της σταφίδας, το ζήτημα αυτό δεν είχε ακόμη λυθεί. Οι χωρικοί διεκδικούσαν το συμφέρον τους. Στις 13 Αυγούστου 1895, περίπου 150 κάτοικοι του χωριού Κολλύρι συγκεντρώθηκαν στην εκκλησία του χωριού και ορκίστηκαν μπροστά στον παπά ότι θα αρνηθούν να πληρώσουν τα χρέη τους. Όσοι χωρικοί έλλειπαν από την ορκωμοσία επειδή εργάζονταν, ορκίστηκαν την άλλη μέρα. Ταυτόχρονα, ορίστηκε και επιτροπή από τους ζωηρότερους του χωριού, οι οποίοι αποφάσισαν να περιφρουρήσουν με τα όπλα τους τα κτήματα εναντίον κάθε απόπειρας αρπαγής του σταφιδόκαρπου από τους δανειστές και τους εμπόρους.


Την ίδια μέρα αυτή, στην πόλη του Πύργου σημειώθηκε ένα άλλο επεισόδιο, όταν ο κλητήρας, Β. Γκολφινόπουλος, συνέλαβε χωρικό από τη Βαρβάσαινα και τον οδήγησε με συνοδεία τριών αστυνομικών στα γραφεία του δανειστή του. Το γεγονός αυτό πήρε διαστάσεις και απειλήθηκαν δραματικές σκηνές μεταξύ χωρικών και αστυφυλάκων. Πλήθος χωρικών πήγαν να ελευθερώσουν τον κρατούμενο με τη βία. Αμέσως, όμως, έφτασαν πολλοί αστυφύλακες για ενίσχυση και ακολούθησαν επεισόδια που κατέληξαν σε συλλήψεις των πρωταιτίων, 4-5 πολιτών, οι οποίοι και αντιστάθηκαν στις αρχές. Από στιγμή σε στιγμή αναμένονταν και πυροβολισμοί. Η οργή και οι φωνές έφθασαν στο κατακόρυφο. Η σκηνή αυτή διήρκησε αρκετή ώρα και οι πολίτες έσκισαν τα ρούχα των αστυφυλάκων και τους έσπρωξαν, καταφέρνοντας, τελικά, να απελευθερώσουν τους συγχωριανούς τους. Τα κοντινά καταστήματα έκλεισαν και οι έμποροι έφυγαν φοβισμένοι. Σε λίγο κατέφθασε στον τόπο των γεγονότων ο αστυνόμος Φ. Οικονόμου και οι διαδηλωτές ηρέμησαν.
Λίγο αργότερα, όμως, ένα άλλο επεισόδιο σημειώθηκε έξω από τον Πύργο, όταν χωρικοί απελευθέρωσαν κρατούμενο συγχωριανό τους και έδιωξαν τον κλητήρα Καλότυχο, τον οποίον δεν μπόρεσαν να συλλάβουν.
Στο μεταξύ, τον Μάιο του 1894 ιδρύθηκε στον Πύργο η Σοσιαλιστική Λέσχη, μετά από επίσκεψη στην πόλη και ομιλία του Σταύρου Καλλέργη («Πελοπόννησος», φ. 768, 29 Μαΐου 1894). Κατά άλλους (Π. Νούτσος «Η σοσιαλιστική σκέψη στην Ελλάδα») η σοσιαλιστική κίνηση στον Πύργο άρχισε το 1892.
Οι χωρικοί της Βαρβάσαινας ήσαν πρωταίτιοι διαφόρων στάσεων, διαδηλώσεων και επεισοδίων για να επιτυγχάνουν δίκαιη λύση στα διάφορα αιτήματά τους. Μετά από συνάντησή τους με τους τοκιστές Ψημμένο και Τριπόδη, ζήτησαν προθεσμία δέκα χρόνων για να παραταθεί η πληρωμή, αλλά οι τοκιστές την απέρριψαν. Έτσι, στις 13 Αυγούστου 1895, συντάχθηκε στη Βαρβάσαινα μια δήλωση, σύμφωνα με την οποία: «Αποφασίσαμε ομοφώνως ίνα ζητήσωμεν δια της παρούσης μας την απόσβεσιν των τόκων των τεσσάρων ετών καθ’ α κατεστράφη και εξεφτελίσθη το μόνον προϊόν μας, τα δε αναπομείναντα κεφάλαια να εξοφλήσωμεν εις ανάλογον χρόνον και διάστημα ανάλογον του εισοδήματος και του ποσού του χρέους ατόκως προς 6% ετησίως». Οι υπογράφοντες τη δήλωση, έλεγαν, επίσης, ότι αν οι δανειστές δεν δέχονταν τους όρους τους, τότε θα πουλούσαν τη σταφίδα τους σε ξένους εμπόρους για να ξεχρεώσουν τουλάχιστον τα χρέη τους προς το δημόσιο. Η δήλωση υπογράφτηκε από τους χωρικούς, Α. Δερβιτσιώτη, Στ. Δούσιο, Ανδρ. Παναγιωτακόπουλο, Κωνσ. Τσόπελα, Αθ. Παπασαββόπουλο, Π. Στασινόπουλο, Π. Δρυμπύλα, Ιωάννη Τριτσιμπίδα, Ανδρ. Μπαρέ και Μ. Δρυμπύλα.
Το σταφιδικό ζήτημα άρχισε να γίνεται το κίνητρο αναβρασμού των λαϊκών πνευμάτων που με τις βίαιες ή ειρηνικές ενέργειές τους, προσπαθούσαν να δικαιωθεί ο αγροτικός τους αγώνας. Μετά τα γνωστά γεγονότα της Βαρβάσαινας, που θεωρήθηκαν επανάσταση, ακολούθησαν και συλλήψεις των πρωταιτίων. Στις 16 Δεκεμβρίου 1895, έγινε η περιβόητη δίκη 20 κατηγορουμένων ως πρωταιτίων, από τους οποίους μόνο οι 5 αθωώθηκαν. Οι υπόλοιποι 15 δικάστηκαν από ένα έως ενάμισι χρόνο φυλάκιση ο καθένας και κλείστηκαν στις φυλακές. Έτσι έληξε το μεγάλο αυτό λαϊκό κίνημα του Πύργου και των περιχώρων για το σταφιδικό ζήτημα, που συντάραξε την Ηλεία.

Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

"ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΩ" απειλεί και πυροβολεί χωρις να συλλάμβανεται o ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΖΑΧΑΡΩΣ


Στο βίντεο αυτό θα δείτε τον Δήμαρχο Ζαχάρως να απειλεί πως θα εκτελέσει ανθρώπους, θα τους συνθλίψει το κεφάλι. (Ανάμεσά τους ο Κώστας Βαξεβάνης που αποκάλυψε τη δράση του).Θα τον δείτε να δίνει εντολή σε πολίτη που είχε κάνει μήνυση εναντίον του αντιδημάρχου ,να αποσύρει την μήνυση γιατί θα του «φτιάξει τη μούρη». Και βέβαια θα τον δείτε να πυροβολεί. Για άγνωστους λόγους η αστυνομία έδωσε στον άνθρωπο αυτό όπλο. Και δεν του το αφαίρεσε παρότι έχει δύο καταδίκες.

Οι εικόνες αυτές είναι από το ντοκυμαντέρ του Κίμωνα Τσακίρη: «Sugar Town η επόμενη μέρα”. Ο σκηνοθέτης κατέγραψε την επόμενη μέρα στη Ζαχάρω μετά τις φωτιές. Μαζί και την δραστηριότητα του δημάρχου Πανταζή Χρονόπουλου. Ο δήμαρχος αποκαλύπτεται αλλά δεν δείχνει να φοβάται. Πολλές μηνύσεις εναντίον του για αυτόφωρα αδικήματα, δεν οδήγησαν σε αυτόφωρο. Οι πειθαρχικές διώξεις για καταπατήσεις και αυθαιρεσίες, μέσα από μια μεθόδευση συνεχών αναβολών και συμπληρωματικών δήθεν ερευνών, έχουν παραγραφεί. Η υπόθεση αυτή ήδη διαβιβάστηκε στον εισαγγελέα.Αλλά ένα ισχυρό πλαίσο προστασίας, πιο ισχυρό από τους ελληνικούς νόμους, περιβάλει τον Πανταζή Χρονόπουλο. Τόσο ισχυρό που απειλεί μπροστά στην κάμερα πως θα σκοτώσει ανθρώπους χωρίς να φοβάται. Ποιοί το απαρτίζουν;Πολιτικοί, υπάλληλοι, δικαστικοί, αστυνομικοί;Ποιοί; Υπάρχει ελληνικό κράτος; Υπάρχει εισαγγελέας;
Το βίντεο μας το έστειλε αναγνώστης του site
πηγη: http://www.koutipandoras.gr

Κυριακή, 7 Μαρτίου 2010

ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΛΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΣΩΠΟΥ


«Ο κόσμος δεν γνωρίζει τι νερό πίνει ενώ τα χωράφια της περιοχής ποτίζονται με νερό από τον Aσωπό και τον αποδεδειγμένα επιμολυσμένο υδροφόρο ορίζοντα. Kαι η μολυσμένη παραγωγή φτάνει στα πιάτα μας...»
H... «χαμένη έκθεση» του IΓME που στελέχη του YΠEXΩΔE διέψευδαν ότι υπήρχε τελικώς βρέθηκε και αποδεικνύει την δραματική μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα στην περιοχή του Aσωπού. H ύπαρξη της αποδεικνύεται από απάντηση (στις 16/10/2008) της Kεντρικής Yπηρεσίας Yδάτων του YΠEXΩΔE προς τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Πανελλήνιου Kέντρου Oικολογικών Eρευνών κ. Nίκος Kωνσταντόπουλος.Tα στοιχεία είναι γνωστά στις αρμόδιες αρχές από τον περασμένο Φεβρουάριο με την κυβέρνηση να σιωπά και τον EΦET να σφυρίζει αδιάφορα «επιτρέποντας» τους πολίτες να συνεχίζουν να «αυτό-δηλητηριάζονται» καταναλώνοντας αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα που εμπεριέχουν εξασθενές χρώμιο, αρσενικό και μόλυβδο!Tην ίδια στιγμή, ορισμένοι εκ των «εγκληματιών» -όπως ο ίδιος ο Γιώργος Σουφλιάς του είχε αποκαλέσει- πέσανε στα μαλακά της δικαιοσύνης. Έπειτα από μήνυση συλλόγου πολιτών το δικαστήριο τιμώρησε τις βιομηχανίες MAIΛHΣ, ΦANKO, MΠIK BIOΛEΞ και EAB με 24 μήνες φυλάκιση και χρηματικό πρόστιμο... 5.000 ευρώ!Εκθεση
Σύμφωνα με την έκθεση του Iνστιτούτου Γεωλογικών και Mεταλλευτικών Eρευνών (IΓME), σε έλεγχο που έκανε στα υπόγεια νερά της ευρύτερης λεκάνης του Aσωπού εντόπισε σημαντικές ποσότητες βαρέων μετάλλων από τη βιομηχανία και νιτρικών από γεωργική ανάπτυξη. Σημειώνεται πάντως ότι η μόλυνση δεν έχει φτάσει στην περιοχή του Ωρωπού και των πηγών της Mαυροσουβάλας. Ωστόσο τονίζεται ότι όλη η λεκάνη του Aσωπού βρίσκεται «σε κίνδυνο»!

Συγκεκριμένα το IΓME εντόπισε νιτρικά, νιτρώδη, αμμωνιακά, χλωριόντα και φωσφορικά ιόντα και ακόμα ολικό και εξασθενές χρώμιο, νικέλιο και σίδηρο και σε περιορισμένο αριθμό αναλύσεων αρσενικό και μόλυβδο.

Tο IΓME απέστειλε την μελέτη στην Kεντρική Yπηρεσία Yδάτων του YΠEXΩΔE η οποία παρά το γεγονός ότι και οι ελάχιστες ποσότητες των παραπάνω στοιχείων θεωρούνται άκρως επικίνδυνες από την EE (όπως το εξασθενές χρώμιο) θεώρησε ότι η έρευνα βασίστηκε σε περιορισμένο αριθμό δειγμάτων σημειώνοντας ότι τα σημεία ελέγχου «δεν ήταν απαραίτητα και τα πλέον αντιπροσωπευτικά».

Έτσι, θεώρησε ότι «δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για την επιβάρυνση των υπόγειων νερών της λεκάνης του Aσωπού». Για το λόγο αυτό η έκθεση επεστράφη και προτάθηκε στο IΓME να συντάξει σε συνεργασία με την Kεντρική Yπηρεσία Yδάτων «λεπτομερή πρόταση ερευνητικής μελέτης με συστηματική παρακολούθηση της ποιότητας και ποσότητας των υπόγειων νερών με ικανό αριθμό δειγμάτων σε επιλεγμένα αντιπροσωπευτικά σημεία».

χρώμιο
Tόσο το IΓME όσο και η KYY παραδέχονται ότι και η παραμικρή ποσότητα εξασθενούς χρωμίου είναι θανατηφόρα. Παρόλα αυτά η κυβέρνηση αν και γνωρίζει ότι ο υδροφόρος ορίζοντας της περιοχής είναι μολυσμένος μεταξύ άλλων και με εξασθενές χρώμιο... απαιτεί νέα μελέτη παρατείνοντας με γραφειοκρατική νοοτροπία την έκθεση σε τεράστιο κίνδυνο τόσο των ανθρώπων της περιοχής όσο και όλων των ελλήνων που καταναλώνουν λαχανικά και κτηνοτροφικά προϊόντα της περιοχής. Eίναι χαρακτηριστικό ότι στην ευρύτερη περιοχή του Aσωπού παράγονται οι μεγαλύτερες ποσότητες πατάτας και καρότου στην Eλλάδα! Kι εδώ ακριβώς υπάρχει η ευθύνη του EΦET που σιωπά!

O λέκτορας Xημείας του Πανεπιστημίου της Aθήνας Γιάννης Zαμπετάκης τονίζει ότι «ο κόσμος δεν γνωρίζει τι νερό πίνει ενώ τα χωράφια της περιοχής ποτίζονται με νερό από τον Aσωπό και τον αποδεδειγμένα επιμολυσμένο υδροφόρο ορίζοντα. Kαι η μολυσμένη παραγωγή φτάνει στα πιάτα μας.

Λαχανικά
Tα λαχανικά βιοσυσσωρεύουν, απορροφούν δηλαδή πλήρως το εξασθενές χρώμιο. Στις HΠA σε εδάφη επιμολυσμένα με εξασθενές χρώμιο φυτεύουν βολβούς λαχανικών για να «καθαρίσει» το έδαφος. Tα ίδια ισχύουν και για την κτηνοτροφία. Kι όμως. Oύτε για τα μάτια του κόσμου δεν έχει γίνει μια μέτρηση από τον EΦET!»

Σημειώνει ακόμη ότι έχει μολυνθεί και η θάλασσα του Nότιου Eυβοικού και οι ακτές της αφού σε αυτόν καταλήγει ο Aσωπός: «Θα έπρεπε να κάνουν μετρήσεις στα ιζήματα στις εκβολές. Δεν το κάνανε. Tο ευτυχές είναι ότι το εξασθενές χρώμιο όταν φτάνει στη θάλασσα μετατρέπεται σε τρισθενές άλλα και πάλι τόσες ποσότητες είναι επικίνδυνες. Oι ακτές κινδυνεύουν. Όπως και όσοι θα φάνε ψάρια από τη περιοχή!»

O επικεφαλής της ομάδας μελέτης, Γιώργος Xατζηνικολάου μιλα στην «H»:
«Tέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναδεί στη ζωή μου!»

H κυβέρνηση υποστηρίζει από τις αρχές του περασμένου καλοκαιριού ότι το πρόβλημα στον Aσωπό έχει λυθεί κατά το μεγαλύτερο μέρος του και η κατάσταση έχει βελτιωθεί ριζικά.

Ωστόσο διαψεύδεται από το Eλληνικό Kέντρο Θαλάσσιων Eρευνών (EΛKEΘE) στα πλαίσια της δουλειάς που ανέλαβε από την Kεντρική Yπηρεσία Yδάτων του YΠEXΩΔE να μελετήσει όλα τα ποτάμια της χώρας. Mέσα στο καλοκαίρι πήγε και στον Aσωπό.

O επικεφαλής της ομάδας μελέτης, κ. Γιώργος Xατζηνικολάου μιλώντας στην «H» αναφέρει χαρακτηριστικά: «Tέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναδεί στη ζωή μου!

Oύτε στη πόλη των Σκοπίων όπου δεν υπάρχει βιολογικός καθαρισμός! Δεν υπάρχει πλέον ποτάμι. Mόνο βοθρολύματα. Δεν υπάρχει ζωή. Tο μόνο που εντοπίσαμε ήταν το αυγό ενός είδους μύγας που ζει σε μηδενικό οξυγόνο! Φυσικά ούτε λόγος για ψάρια κι άλλες μορφές ζωής».Tονίζει ακόμη ότι η «κατάσταση είναι εκτάκτου ανάγκης για την δημόσια υγεία. H παραμικρή επαφή με το νερό του Aσωπού είναι άκρως επικίνδυνη. Nα μην πλησιάζει κανείς».

Pωτήσαμε τον κ. Xατζηνικολάου εάν διαπίστωσε συμμόρφωση των βιομηχανιών που εντοπίστηκαν ένα χρόνο πριν από τους Eπιθεωρητές Περιβάλλοντος να ευθύνονται για αυτή την τεράστια οικολογική καταστροφή που προκάλεσε και το ενδιαφέρον της EE και η απάντηση του ήταν «κατηγορηματικά όχι!

Tο μόνο που έγινε ήταν να καλυφθούν οι αγωγοί που ρίχνουνε απόβλητα στο ποτάμι. H απόρριψη συνεχίζεται και σήμερα».

Έχει γραφτεί από Γεώργιος Πρατζί,κος

Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010

Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΟΡΕΙΝΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ



Για "Καποδίστρια ΙΙ" την περιμέναμε και μας έφθασε ως "Καλλικράτης". Η νέα διοικητική δομή -
 στην οποία δόθηκε το όνομα«Πρόγραμμα Καλλικράτης»- περιλαμβάνει τη δραστική μείωση των 1.034 ΟΤΑ που υπάρχουν σήμερα σε λιγότερους από 370 δήμους. ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΟΜΩΣ Ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ που ξαφνικά μπήκε στην ζωή μας; Με βάση τα υπάρχοντα ιστορικά στοιχεία ο Καλλικράτης μαζί με τον Ικτίνο ήταν οι δύο περίφημοι αρχιτέκτονες του δεύτερου μισού του 5ου π.Χ. αιώνα στην αρχαία Ελλάδα. Οι ναοί και τα έργα που κατασκεύασαν ήταν μεγάλα, σε σημασία και τελειότητα.
Η μετάβαση πάντως δεν προδιαγράφεται βελούδινη. Οι χίλιοι περίπου σημερινοί Δήμοι να γίνουν 370. Δηλαδή, από κάθε τρεις Δήμους προκύπτει ένας από συνένωση.
Η δημιουργία ενός ενιαίου ορεινού δήμου που θα συμπεριλαμβάνει όλα τα ορεινά δημοτικά διαμερίσματα των δήμων , Λασιώνος, Φολόης, Πηνείας, Λαμπείας και Ωλένης κρίνεται επιτακτική
. Η δημιουργία ενός ισχυρού ορεινού δήμου στον τόπο μας, εξασφαλίζει την ελκυστικότητα του ως τόπο επενδύσεων - απασχόλησης - διαβίωσης και κοινωνικής συνοχής.
Είμαστε αντίθετοι στον τεμαχισμό της ορεινής Ηλείας και στην προσάρτησής της στα πεδινά αστικά κέντρα που επιδιώκουν κάποιοι για τους δικούς του προσωπικούς στόχους.
Ο πιθανός κατακερματισμός θα αποτελέσει για μας πληθυσμιακή μειοψηφία απαξιωμένη από τις κεντρικές επιλογές τους, που σίγουρα θα μας οδηγήσει στο μαρασμό και στην εγκατάλειψη.
Καλούμε τους συντοπίτες μας αλλά και τους αιρετούς να μην εγκλωβιστούν στο θέμα της έδρας του δήμου, ούτε για τις τοπικές ιδιαιτερότητες, για τις πληθυσμιακές δυσαναλογίες και άλλα παρόμοια, γιατί κάτι τέτοιο θα είναι επιζήμιο, θα είναι έξω από την ουσία της επιχειρούμενης αλλαγής.
Νομίζουμε  ότι όλοι ΘΕΛΟΥΜΕ στην ορεινή μας Ηλεία, μια αυτοδιοίκηση ακηδεμόνευτη, χωρίς κομματικές εξαρτήσεις και επιρροές, μια αυτοδιοίκηση διοικητικά αυτόνομη, οικονομικά αυτάρκη ΚΑΙ λειτουργικά ανεξάρτητη.
Γι' αυτό και έχει αξία να μιλήσει η τοπική κοινωνία,
Ας μην τους αφήσουμε να αποφασίσουν για εμάς
 χωρίς εμάς.

ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ- ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ
ΒΛΑΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ – ΛΑΛΑ
ΚΑΝΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΚΡΙΒΗ
- ΛΑΣΔΙΚΑ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΛΑΣΔΙΚΑ)
ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
 - ΦΟΛΟΗ
ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ 
– ΦΟΛΟΗ
ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΥΡΟΠΛΗΚΤΩΝ ΑΓ.ΑΝΝΑΣ)
ΜΠΑΡΖΟΣ ΑΛΕΞΗΣ
 - ΟΡΕΙΝΗ
ΠΑΠΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ
 – ΑΝΤΡΩΝI
ΤΣΙΜΠΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΓΟΥΜΕΡΟ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΠΗΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΩΛΕΝΗΣ)
ΧΡΟΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
 - ΚΑΡΥΑ
ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
 - ΦΟΛΟΗ